Szkolenia obowiązkowe


Art. 24 ustawy o czasie pracy kierowców zobowiązuje pracodawcę do informowania kierowców o przepisach z zakresu czasu pracy.

Art. 7d ust. 1 i ust. 4 z ustawy o transporcie drogowym stanowi, że wymóg dobrej reputacji, o której mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 (niezbędnej do posiadania licencji czy CKZ), przez przewoźnika i zarządzającego transportem będzie uznawany nadal za spełniony, jeżeli przedsiębiorca podjął działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożył procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego.

Art. 92b ust. 1 ww. ustawy stanowi, że nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił m.in. właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów.

Art. 92c ust. 1 ww. ustawy stanowi, że nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem (czyli w stosunku m.in. do nadawcy, odbiorcy czy spedytora), a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć.

Art. 140aa ust. 4 pkt 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym stanowi, że nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, wobec podmiotu wykonującego przejazd, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot: dochował należytej staranności w realizacji czynności związanych z przejazdem i nie miał wpływu na powstanie naruszenia.

TOWARY I ODPADY NIEBEZPIECZNE

Art. 14 ust. 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych zobowiązuje uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych (tj. przewoźnika, nadawcę, odbiorcę i m.in. spedytora) przeszkolić osoby wykonujące czynności związane z przewozem drogowym, koleją i żeglugą śródlądową towarów niebezpiecznych, zatrudnione przez niego lub wykonujące na jego rzecz czynności związane z przewozem towarów niebezpiecznych przed podjęciem tych czynności, w zakresie odpowiednim do odpowiedzialności i obowiązków tych osób. Szkolenie powinno być okresowo uzupełnianie w celu uwzględnienia zmian w przepisach dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych. Szkolenie powinna prowadzić osoba posiadająca świadectwo przeszkolenia doradcy.

Obowiązek ten jest powtórzony w przepisie 8.2.3 załącznika do umowy ADR, który stanowi, że osoby inne niż kierowcy posiadający zaświadczenie zgodnie z 8.2.1, zaangażowane w przewóz drogowy towarów niebezpiecznych powinny zostać przeszkolone w zakresie wymagań związanych z takim przewozem, stosownie do zakresu ich odpowiedzialności i obowiązków, zgodnie z przepisami działu 1.3 (załącznika do ADR). Niniejsze wymaganie dotyczy osób takich jak: pracownicy zatrudnieni przez przewoźnika lub nadawcę, pracownicy dokonujący załadunku lub rozładunku towarów niebezpiecznych, pracownicy firm spedycyjnych lub wysyłkowych oraz kierowcy inni niż posiadający zaświadczenie zgodnie z 8.2.1, zaangażowani w przewóz drogowy towarów niebezpiecznych.

Brak szkolenia zgodnie z 5.5 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych skutkuje karą 2000 zł.

Zgodnie z tą samą ustawą pomiot nadający lub odbierający towar niebezpieczny lub odpad niebezpieczny (kod odpadu z gwiazdką) musi wyznaczyć doradcę DGSA i złożyć sprawozdanie do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Brak spełnienia tego obowiązku wiąże się z karą po 5000 zł + ewentualna odpowiedzialność odszkodowawcza z tytułu nadania towaru niebezpiecznego jako towaru obojętnego co może doprowadzić do uszkodzenia osób, zniszczenia środka transportu czy zatrucia środowiska.

WNIOSKI

Wobec powyższego należy stwierdzić, że prowadzenie szkoleń zarówno pracowników jak i kadry zarządzającej poparte wprowadzonymi i egzekwowanymi regulaminami pracy zabezpieczy zgodność wykonywania transportu jak i nadawania i odbierania ładunków z obowiązującymi przepisami. Pozwoli to uniknąć kar m.in przez nadawców, które są 4 wyższe niż kary nakładane na przewoźnika, a przewoźnikowi zachować dobrą reputację, którą może odebrać Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego już po 2 decyzjach administracyjnych, co wiąże się z cofnięciem licencji. Nie wspominając o karach wynikających z transportu towarów niebezpiecznych, czasu pracy czy przeważeń osi.